توصیه هایی برای نصب دستگاه ژنراتور دیزل

مقدمه :

برای تضمین عملکرد رضایت بخش دستگاه دیزل ژنراتور ، نصب آن باید طبق راهنمایی های نصب استاندارد کامینز انجام شود. در این مقاله راهنما ، دستورالعمل نصب ژنراتورهای دیزل کامینز ارائه می شود.

نصب صحیح ژنراتور دیزل منتج به موارد زیر می شود :

o عملکرد بهینه مطلوب؛

o تعمیر و خدمات رسانی آسان؛

o قابلیت دسترسی و زمان کارکرد بهتر دستگاه؛

o شکیل تر بودن دستگاه

در این مقاله راهنما، اطلاعات مربوط به دستورالعمل های نصب دیزل ژنراتور رایج گنجانده شده است و برای تضمین صحت این اطلاعات برای زمان نصب دقت کافی رعایت شده است. در صورت هر گونه تغییر، خطا، و یا حذف و تغییر در استاندارد سازی نصب دیزل ژنراتور ، عواقب ناشی از آن به عهده آن مجموعه می باشد.

در این مقاله راهنما، اطلاعات مربوط به دستورالعمل های نصب دیزل ژنراتور رایج گنجانده شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص شرایط کاربردهای ویژه مانند تغییر در شرایط محیطی، سیستم سرمایش جدید، سیستم خروجی جدید، فرکانس دوگانه و... لطفا با تیم GOEM یا کامینز تماس بگیرید.

مراحل نصب باید علاوه بر انطباق با مسائل فنی، با شرایط مقررات قانونی، و صلاحدید استانی، محلی، مرکزی نیز انطباق مناسب داشته باشد.

دستورالعمل های ایمنی :

1. افراد شاغل در بخش های تعمیر و نگهداری ، کار، راه اندازی، و نصب دستگاه دیزل ژنراتور باید در این زمینه ها مجرب و شایسته باشند. آنها باید همچنین در خصوص مقررات محلی و شرایط قانونی جاری مربوطه متبحر باشند. برای آگاهی از تجهیزات و عملکرد دیزل ژنراتور (از جمله سیستم ها و کنترل ها، شیرهای دستی و وسایل خاموشی)، پیش از نصب این کتابچه راهنما را با دقت بخوانید که برای عملکرد مؤثر و ایمن، نصب صحیح دستگاه حیاتی است. بسیاری از حوادث نتیجه کوتاهی در نظارت بر رعایت مقررات اساسی ایمنی و احتیاط می باشد.

2. خطرات بالقوه بسیاری وجود دارد که همیشه قابل پیش بینی نیست و ممکن است در حین عملکرد دیزل ژنراتور اتقاق بیفتد. بنابراین، در این مقاله راهنما، تمام شرایط شامل خطرات بالقوه را نمی توان گنجاند.

3. در حین بارگیری و جابجایی دستگاه برای پیش گیری از خسارت به افراد و تجهیزات، احتیاط و اطمینان کامل از سلامت تجهیزات بارگیری حاصل شود. از زنجیر و تسمه های قوی جهت مهارها تجهیزات، و وسایل مناسب و استاندارد برای بارگیری استفاده کنید.

4. فضای دستگاه ژنراتور دیزل باید دارای راه های خروج اضطراری مناسبی باشد. می توان در اطراف دستگاه یک نقشه خروج اضطراری را نشان داد که همه باید بتوانند آن را ببینند تا در حین آتش سوزی یا حوادث دیگر راه گشا باشد.

5. باید در فضای اطراف دستگاه ، وسایل اطفا حریق مناسب تدارک دیده شود.

6. باید علایم خطر بر روی صفحات الکتریکی، سوختی، و روغنی نصب شود.

7. استفاده از ابزار محافظت شخصی مانند عینک ها و دستکش های ایمنی و گوشی های نوع air plug ، کلاه ایمنی برای محافظت تمام کارکنان و مهندسان موجب افزایش ضریب ایمنی می گردد.

8. از وجود گارد و یا حفاظت های مناسب بر روی تمام بخش های متحرک ادیزل ژنراتور طمینان حاصل نمایید.

9. استفاده از ابزارها و مهارهای مناسب در فضای اطراف دستگاه توصیه می شود.

10. کابل های برق در صورت وقوع اتصال کوتاه، در معرض خطر آتش سوزی هستند. احتیاط کافی را در زمان مسیر دهی کابل ها رعایت کنید، به خصوص کابل های برق.

11. دمای گاز خروجی دستگاه دیزل ژنراتور حدود 450 تا 550 درجه سانتی گراد است. لوله های خروجی باید روکش و عایق کاری مناسب بشوند.

12. از عدم چکه کردن روغن و سوخت در اتاق دیزل ژنراتور اطمینان حاصل نمائید چراکه باعث آتش-سوزی می شوند.

13. حمل سوخت دیزل نیازمند احتیاط کافی است ، زیرا آن نیز می تواند باعث آتش سوزی شود.

14. ظرفیت جرثقیل جهت بلند کردن و جابجایی دستگاه دیزل ژنراتور می بایست مطابق با وزن دستگاه و فاصله محل تخلیه دیزل ژنراتور از جرثقیل باشد. محاسبه ظرفیت جرثقیل توسط کارشناسان مربوطه و از روی جدول استاندارد انجام می گردد.

توجه داشته باشید که تخلیه دستگاه های دیزل ژنراتور در شرایط آب و هوایی بارانی به همراه باد های تند و شدید موجب افزایش خطرات غیر قابل پیش بینی می شود ، لذا به این نکته در هنگام تخلیه دستگاه دقت گردد.

15. اتصال به زمین دستگاه دیزل ژنراتور توصیه می¬شود. برای این موضوع به توصیههای مربوطه در صفحات بعدی مراجعه شود.

16. ابزار و سایر اشیا فلزی را دور از باتری های پوشیده نشده نگهداری کنید. برای اجتناب از اتصال باتری ها در هنگام کار در اطراف آنها، از ابزار پوشیده شده با نوارهای الکتریکی وینیل استفاده کنید.

17. در مجاورت مخازن سوخت و مخازن گاز مایع اکیدا از هشدار "سیگار کشیدن ممنوع" که به آسانی دیده شود استفاده کنید.

18. مایع روغن کاری موتور، گریس، و خنک کننده موتور باید طبق شرایط مقررات محیطی و لحاظ نمودن MSDS (برگه ایمنی مواد) در محل انتخاب شده دور ریخته شود.

19. مواد مصرفی موتور که در حین تعمیر و نگهداری جایگزین می شوند (مانند فیلترها) نیز باید مانند بند قبل دور ریخته شوند.

20. در مواردی که افراد بر روی دستگاه کار می کنند، باید باتری ها را جدا نمود.

21. پیش از هرگونه جوشکاری بر روی دستگاه، تمام اتصالات مهار به سیستم کنترل موتور و PCC را قطع نمایید. کنترل کننده ها و PCB ممکن است بر اثر جریان¬های جوشکاری آسیب ببینند. پیش از هر گونه جوشکاری و تعمیر و نگهداری باید باتری های شروع به کار دستگاه جدا شوند.

22. در حین جابجایی دستگاه با پایه های ضد لرزش بین بیس و ژنراتور موتور، مطمئن شوید که پایه های ضد لرزش دارای قلاب های حمل (نگهدارنده های محکم) هستند تا از آسیب انتقال جلوگیری شود. پیش از شروع به کار ژنراتور دیزل از جدا نمودن قلاب ها اطمینان حاصل نمایید.

23. در حین تعمیر و نگهداری، باید برچسب زنی و قفل نمودن انجام شود.

توصيه هاي نصب يک دستگاه ديزل ژنراتور

الف - مکان :

انتخاب های زیر برای پیکر بندی دستگاه قابل کاربرد است:

o دستگاه دیزل ژنراتور با محفظه آکوستیک در فضای باز (طرح الف-1)

o دستگاه دیزل ژنراتور با محفظه آکوستیک در فضای پوشیده شده (طرح الف-2)

o دستگاه دیزل ژنراتور باز در فضای اتاق (طرح الف-3)

الف-1. مکان دستگاه دیزل ژنراتور باید با توجه به الزامات تهویه هوا تعیین شود.

الف-2. در هر جای ممکن، وضعیت دستگاه را طوری تعیین نمایید که باد به داخل خروجی اگزوز یا رادیاتور وارد نشود. در صورت عدم امکان، یک سپر باد نصب شود (طرح الف-4).

الف-3. موقعیت دستگاه باید دور از جو آلوده مانند غبار ذغال سنگ، فوم های اسیدی، غبار سیمان، گرد و غبار سنگ، الیاف پنبه، مواد شیمیایی کوره و... قرار گیرد.

الف-4. در مورد موقعیتهای دارای گرد و غبار (مانند سنگ شکن، محیطهای ساخت و ساز، صنایع سیمان، و...) وجود فیلترهای مکش هوا در سایبان و نیز توری شن و ماسه باید با توجه به شرایط محیطی نصب شود.

الف-5. برای استفاده در محیط های ساحلی و مرطوب ، وجود وسایل گرمکننده هوا الزامی است.

الف-6. دستورالعمل های مربوط به فضا.

ب - طرح اتاق (برای فضاهای باز با اکوستیک اتاق) :

ب-1. در حین طراحی اتاق، ملاحظات لازم باید برای دسترسی و سرویس دهی موارد زیر باید انجام شود:

• کابلها؛

• لوله کشی سوخت؛

• منافذ تنفس؛

• زه کشی مایع روغنکاری و خنک کننده؛

• خطوط آب خام؛

• تلفات گرمایی؛

• تخلیه هوای گرم؛

• زدودن گرمای سطحی؛

• آلترناتور؛

باید توجه داشت که منافذ تنفس، خارج از اتاق دستگاه یا محفظه اکوستیک قرار گیرد.

طرح اتاق برای موارد زیر مهم است:

• عملکرد ، تعمیر پذیری، تهویه، سهولت کار، و امنیت الکتریکی؛

• زیبایی شناسی اتاق دستگاه؛

ب-2. طرح های توسعه آتی باید در حین تعیین اندازه اتاق لحاظ شود.

ب-3. ورودی های کافی باید برای اتاق تدارک دیده شود تا وارد کردن و قرار دادن دستگاه به آسانی انجام شود.

پ - تهویه اتاق:

پ-1. تهویه اتاق دستگاه برای زدودن گرمای حاصله از دستگاه و آلترناتور و تجهیزات آن، و تدارک هوای پاک و تازه ضروری است. الزامات تهویه برای تمام موتورها ضروری است (به جدول (1) مراجعه شود).

تهویه نامناسب می تواند منجر به موارد زیر شود:

• قابلیت اتکا و عملکرد ضعیف دستگاه ژنراتور دیزل؛

• بهره وری ضعیف سوخت؛

• خطاهای نارسایی موتور، آلترناتور، و قطعات الکتریکی؛

• شرایط کاری تحمل ناپذیر به علت دمای زیاد اتاق.

پ-2. برای نصب رادیاتور سوار بر دستگاه دیزل ژنراتور ، هوای طبیعی کافی برای عملکرد مطلوب دستگاه مورد نیاز است. هوا باید از انتهای آلترناتور به موتور جریان داشته باشد.

پ-3. ممکن است در برخی از پروژه ها تهویه مازاد ( فن یا هواکش ) برای موتورهای خنک شونده با رادیاتور در اتاق های آکوستیک طراحی گردد. طراحی رایج برای این موارد، در طرح بالا نشان داده شده است.

پ-4. معمولا فن تخلیه هوای داغ باید فقط پس از این که کارکرد دستگاه متوقف شد، برای جلوگیری از اتصال کوتاه هوای ورودی و خروجی شروع به کار کند.

برای موتورهای خنک شونده با تبادلگر گرمایی، سیستم تهویه اجباری مورد نیاز است. به چند روش می توان به این هدف دست یافت که در ادامه به شرح آنها پرداخته می¬شود.

روش اول :

تدارک هوای آزاد و طبیعی از سمت عقب دستگاه و خروج هوای داغ از طریق فن های جریان محوری از سمت جلوی دستگاه.

روش دوم :

تدارک هوای اجباری از طریق فن های جریان محوری در سمت عقب دستگاه و خروج هوای داغ از طریق توری های تدارک دیده شده در سمت جلوی دستگاه.

روش سوم :

تدارک هوای اجباری از طریق فن های جریان محوری و خروج هوای داغ از همین طریق . ظرفیت فن خروجی باید کمتر از 70 تا 75 درصد ظرفیت فن تأمین هوای ورودی باشد.

در تمامی پروژه هایی که دیزل ژنراتور در اتاق دیزل نصب شده است باید برای جلوگیری از به چرخش در آمدن مجدد هوای داغ احتیاط شود. در برخی موارد می توان با لحاظ کردن مستقیم باد طبیعی به هدف مورد نظر دست یافت.

توجه: برای اطلاع از کمیت های موارد نیاز تهویه هوا به جدول (1) مراجعه شود.

در همین مورد، دو نکته شایان توجه وجود دارد:

o نرخ جریان هوا باید با توجه به هوای تنفس موتور و اتلاف حرارتی با افزایش دمای مجاز در محوطه اطراف دستگاه انتخاب شود.

o سر ثابت فن باید به سمت محدوده ناحیه مکش هوا و خروجی هوای داغ نصب شود.

حداکثر دمای قابل افزایش در اتاق دستگاه دیزل ژنراتور به این صورت است:

در دمای محیط تا 40 درجه، به اندازه 10 درجه. در دمای محیط بین 40 تا 43 درجه، به اندازه 7 درجه. در دمای محیط بالاتر از 45 درجه، به اندازه 5 درجه.

توجه: برای نصب رادیاتور سوار بر موتور، افزایش دمای مجاز رایج در حدود 7 درجه است.

فرمول کمیت تهویه هوا :

گزینه یک:

مقدار جریان هوای مورد نیاز در واحد CFM:

H بار گرمایی با واحد btu/min و Δ T دارای واحد درجه فارنهایت است. احتراق موتور در CFM است.

گزینه دو:

مقدار جریان هوای مورد نیاز در واحد m3/min (متر مکعب بر دقیقه):

که در آن H بار گرمایی در واحد kW است و ΔT در واحد درجه سانتیگراد. احتراق موتور نیز در واحد متر مکعب بر دقیقه می باشد.

بررسی میدانی برای تهویه مناسب :

1- دستگاه را در حالت بار کامل (بار رایج) در حدود یک ساعت به کار ببندید تا دما در اتاق دستگاه پایدار شود.

2- دمای هوای محیط را اندازه بگیرید (دمای محیط باید خارج از اتاق دستگاه و در سایه اندازه گرفته شود).

3- دمای هوای داخل اتاق دستگاه را اندازه گیری کنید. این دما باید در نزدیکی ورودی پاک کننده هوای موتور اندازه گیری شود.

4- تفاوت دو دمای ذکر شده ΔT را محاسبه کنید.

5- برای حصول اطمینان از مناسب بودن تهویه، ممکن است اندازه گیری جریان هوای واقعی با یک آنمومتر لازم شود.

ت - پایه گذاری:

ت-1. دستگاه را بر روی خاک سست یا شن نصب نکنید ، مگر در صورت نصب موقت.

ت-2. طراحی پایه گذاری باید با توجه به ظرفیت تحمل امن خاک و بار دینامیک و استاتیک دستگاه طراحی شود. صفحات ضد لرزش برای کاهش لرزش دستگاه و انتقال صدا به سازههای اطراف منظور شود.

ت-3. عمق پایه گذاری باید توسط مشتری و مشورت با مهندس معتبر تعیین شود که به بار دینامیک و استاتیک دستگاه و شرایط خاک بستگی دارد.

ت-4. طول و پهنای پایه گذاری باید حداقل به اندازه 150 میلیمتر بیشتر از اندازه محیط اکوستیک باشد.

ت-5. از استحکام بتن پیش از قرار دادن دستگاه بر روی آن اطمینان حاصل نمایید.

ت-6. توصیه میشود ارتفاع پایه گذاری به اندازه 150 میلیمتر نسبت به سطح زمین ایجاد شود. این امر باعث حفظ تمیزی دستگاه میشود. برای نواحی دارای بارندگی شدید، ارتفاع بیشتر و بارانی (الزامی نیست) برای جلوگیری از ورود آب و نیز امنیت کاربر مورد نیاز است.

ت-7. سطح ارتفاع پایه گذاری باید با شلنگ تراز در ناحیه سوار کردن فریم بررسی شود و باید دارای حداکثر خطای 5 میلیمتر برای 750 kVA و بیشتر باشد. برای دستگاه های کمتر از 750 kVA ، حداکثر خطای 2 میلیمتر قابل قبول است. بین فریم دستگاه و سازه عمرانی باید توفال فلزی تعبیه شود تا بارگذاری دستگاه، به صورت یکنواخت انجام گیرد.

ت-8. صفحات ضد لرزش دستگاه باید در موارد قرارر گرفتن بر روی پایه و زیر فریم دستگاه به صورت یکنواخت بارگذاری شوند.

ت-9. خدمات گیری از مهندس سازه برای طراحی پایه ها و انجام تحلیل در صورت نیاز، توصیه میشود.

ت-10. برای کابل گذاری باید در کارهای عمرانی ، باید فراز و نشیب با توجه به شرایط محل، لحاظ شود. در صورت خاتمه کابل در داکت عبور، نیازی به حفاری نیست اما مراقبت های مورد نیاز باید لحاظ شود.

ت-11. در صورت نیازمندی خاص ، پایه باید نسبت به سازه، ایزوله باشد.

ت-12. دستگاه های دیزل ژنراتور مجهز به لرزه گیر ، می توانند لرزش های انتقالی با پایه را تا 80% کاهش دهد.

ت-13. باید شرایط ویژه برای نواحی لرزه ای در حین انتخاب و نصب دستگاه، مورد توجه قرار گیرد.

ت-14. توصیه های نصب دستگاه ژنراتور دیزل با مقدار kVA پایین.

o پایه و ناحیه موقعیت دستگاه باید ظرفیت تحمل بار استاتیک و دینامیک مورد نیاز را داشته باشد که معمولا 2.5 برابر بار استاتیک در حالت کارکرد است.

o ارتفاع سطح را تا 150 میلیمتر بالاتر از سطح زمین انتخاب کنید تا از وارد نشدن آب باران به محفظه آکوستیک و زنگ نزدن ریل اصلی اطمنان حاصل شود.

o میتوان برای قرار دادن، زمین را تقویت نمود و یا سازه ای را که از کف دارای ارتفاع میباشد انتخاب نمود. این دو گزینه در دو شکل پایین نمایش داده شده اند:

ث - بار برداری (تخلیه بار):

ث-1. تدارک حمل دستگاه ، توسط یک محفظه با ریل پایه انجام میشود. دستگاه را از روی ریل با مهارهای حمل مناسب یا طناب فولادی و یا زنجیر های مستحکم و با ظرفیت مناسب و جرثقیل حمل کنید تا هیچ آسیبی به مخزن روغن، تهویه کننده هوا، لوله های رادیاتور و... نرسد.

ث-2. دستگاه را از قلاب های آلترناتور و موتور حمل نکنید. این ها فقط برای بلند کردن آیتم های خاص هستند.

ث-3. در حین نصب ، دستگاه را پوشیده تا از هر گونه آسیب های ناگهانی جلوگیری بشود.

ث-4. در حین باربرداری و جابجایی دستگاه ، میله پخش و صفحه گنجایش با اندازه مناسب باید استفاده شود تا قطعات دستگاه آسیب نبیند.

ج- سیستم هوا :

ج-1. برای نشان دادن شرایط فیلتر (خفگی)، همه موتورها مجهز به شاخص خلا می¬باشند. محدودیت ورود هوا برای فیلترهای خفگی تمیز در جدول زیر آمده است:

روند بررسی محدودیت هوا :

موتور را در حالت (RPM) دور بر دقیقه مجاز و بار مجاز استفاده کنید و محدودیت فشار سنج آبی را مانند شکل زیر ثبت کنید:

ج-2. محدودیت زیاد، منجر به موارد زیر می¬شود:

• اختلال در فیلتر کردن هوا

• مصرف زیاد مایع روغنکاری و سوخت

• توان کم

• دود سیاه

• نقص شارژر توربو

ج-3. در مورد موقعیت های دارای گرد و غبار (مانند سنگ شکن، اماکن ساخت و ساز، صنایع سیمان معادن و...) فیلترهای مکش هوای الزامی در سایبان و توری های شنی باید با توجه به شرایط محیطی منظور شوند.

ج-4. در صورت وجود فیبر و الیاف در محیط، باید برای عدم مکیده شدن فیبرها به دستگاه تهویه هوا اقدامات لازم صورت گیرد. در این موارد، باید پرده های هوا و مجاری هوا تدارک دیده شود.

ج-5. باید احتیاط شود که هیچ فیبر یا الیافی، جریان هوای آلترناتور را مسدود نکند.

چ - سیستم خروجی اگزوز:

چ-1. سیستم خروجی دارای طراحی خوب، گازهای خروجی را از سیلندر موتور جمع آوری میکند و آنها را به سرعت و با صدای کم خارج می کند. سیستم اگزوز خروجی باید برای به حداقل رساندن فشار پشتی و محدود کردن آن برای حداکثر کردن بهره وری مدل های موتور خاص طراحی شود. مطلوب است لوله های اگزوز، به سمت بالا لوله کشی شوند تا گاز خروجی آسان تر خارج شود.

محاسبه و انتخاب قطر مجرای اگزوز برای دستگاه های ژنراتور دیزل

چ-2. فشار پشتی زیاد اگزوز منجر به موارد زیر می شود:

o کم صرفگی سوخت

o دمای خروجی زیاد و خطاهای ناشی از آن

o عملکرد ضعیف موتور

o دوام کم موتور

محدودیت های فشار پشتی اگزوز:

فشار پشتی اگزوز نباید از محدوده های جدول پایین عبور کند. سرعت خروج از اگزوز 35 تا 40 m/sec اغلب مطلوب است، اما همینطور به پیکربندی واقعی لوله نیز بستگی دارد. برای اطلاعات بیشتر به جدول ذیل مراجعه شود.

در نصب کردن های جدید، داشتن حداقل 20% زیرسازی طراحی در محدودیت مجاز و مقدار فشار پشتی توصیه می شود.

چ-3. استفاده از انگشتانه در حین عبور دادن لوله از دیوار بتنی اجباری است. برای حرکت و انبساط آسان لوله، خالی بودن اطراف لوله در دیوار نیز اجباری است.

چ-4. لوله کشی اگزوز در درون اتاق دستگاه باید با پشم سنگ دارای حداقل ضخامت 50 mm و چگالی 64 kg/m3 پوشیده شده با روکش آلومینیمی 24/26SWG برای حداقل کردن تشعشع در اتاق دستگاه عایق شود. تشعشع تقریبی گرما پس از عایقکاری حدود 1 kW بر واحد طول لوله اگزوز است.

چ-5. لوله اگزوزی که انعطاف پذیر است باید طول آزاد در حین نصب نمودن داشته باشد. آرایش لوله کشی توصیه شده با موقعیت های حمایت در طرح زیر نمایش داده شده است. در هر 6 تا 10 متر از خط لوله اگزوز افقی، با در نظر داشتن حرکت محوری 30 تا 40 میلیمتر و حرکت عرضی 10 میلیمتر، یک حلزونی اضافی لازم است. باید با استفاده مناسب از نقاط تعلیق سفت و همچنین انعطاف پذیر، نوسانات دمایی به حداقل برسد. یک نقطه حمایت ثابت محکم باید برای حلزونی های اضافی برای توربوشارژر تدارک دیده شود که باید بلافاصله بالای حلزونی اضافی قرار گیرد تا از انتقال نیروهای ناشی از وزن، انبساط گرمایی، یا انبساط عرضی لوله اگزوز به توربوشارژر جلوگیری کند. همچنین حلزونی های انعطاف پذیر باید پس از صدا خفه کن اگزوز قرار گیرد.

چ-6. موقعیت سنجش فشار پشتی در شکل زیر نشان داده شده است.

چ-7. محافظ باران 90 درجه باید برای مجرای اگزوز تدارک دیده شود. توصیه می¬شود امتداد افقی لوله اگزوز، از موتور شیب به پایین داشته باشد. برای جلوگیری از ورود آب باران یا ورود مایع چگالیده شده به موتور، لوله زهکشی باید پس از صدا خفه کن تدارک دیده شود.

چ-8. موقعیت صدا خفه کن در نزدیکی موتور باعث تضعیف صدا میشود.

چ-9. برای خارج کردن هوا در بالای ارتفاع ساختمان، حداقل ارتفاع اگزوز باید بر اساس نرم های کنترل آلودگی محلی طبق مراحل زیر تعیین شود:

1. برای دستگاههای زیر 800 کیلو وات :

H = h + 0.2 x √kVA

که H ارتفاع دودکش اگزوز و h ارتفاع ساختمان است.

2. برای دستگاههای بالای 800 کیلو وات : حداقل 30 متر.

3. در صورتی که ارتفاع ساختمان بیش از 30 متر باشد: ارتفاع دودکش برابر است با ارتفاع ساختمان به علاوه حد اقل 6 متر.

چ-10. خروجی دو موتور را میتوان قبل یا بعد از صدا خفه کن متصل نمود. در این صورت باید اطمینان حاصل نمود که قطر مجرای اصلی با توجه به فشار پشتی و معیارهای سرعت خروج تعیین شود.

به دلیل چگالش، احتمال ورود گاز خروجی به موتور غیر فعال، و کمبود سیستم تشخیص خطا، استفاده از سیستم اگزوز مشترک برای چند دستگاه توصیه نمیشود.

چ-11. در صورت استفاده از دودکش مشترک، باید به موارد زیر توجه شود:

1. قطر مجرای اگزوز دستگاه مجزا باید با توجه به فشار پشتی و معیارهای سرعت خروج تعیین شود.

2. ورودی مجرای دستگاه به دودکش باید دارای زاویه 45 درجه باشد.

3. باید حداقل 1.5 متر فضا بین نازل های دو مجرای متصل به دودکش وجود داشته باشد.

4. مجرای دستگاه باید به اندازه حدودی 25 میلیمتر به دودکش تجاوز داشته باشد.

5. برای هر مجرای افقی دستگاه باید پیش از ورود به دودکش، نقطه زهکشی چگالش وجود داشته باشد.

6. قطر لوله دودکش باید با توجه به فشار پشتی و سرعت گاز خروجی و لحاظ کردن همه دستگاه های مرتبط تعیین شود.

چ-12. در صورت نیاز به اسکرابر خیس برای اگزوز با توجه به مقررات مکان، باید به نکات زیر توجه شود:

1. محدودیت فشار پشتی اگزوز رعایت شود.

2. تعمیر و نگهداری اسکرابر باید با توجه به توصیه های سازنده انجام شود.

3. احتیاط های لازم باید در طراحی خروجی لحاظ شود تا از ورود بخار یا گاز چگالیده شده به دستگاه-های غیر فعال جلوگیری شود.

.

ح - سیستم سوخت :

الف - سیستم سوخت دیزل:

مشخصات سوخت دیزل باید مطابق استاندارد IS 1460 باشد.

ح-1. محدودیت زیاد سوخت منجر به موارد زیر می شود:

o توان کم

o توقف دیر هنگام

o سوختن موتور

ح-2. برای دستگاه های تا 550 kVA مخزن سوخت در داخل شاسی دستگاه قرار دارد. برای دستگاه های تا 700 kVA به بالا مخزن با ظرفیت 1000 لیتری روزانه باید برروی کف یا 300 میلی متر بالای سطح کف دستگاه قرار گیرد تا سر مکش بر ورودی پمپ سوخت قرار گیرد. ارتفاع مخزن باید برای تحقق این مسأله مناسب باشد (حداقل سطح مخزن، حدود 150 میلیمتر بالاتر از ورودی سوخت موتور باشد). از چکه نکردن خطوط سوخت دیزل و عدم نفوذ هوا حتی در صورت کار نکردن دستگاه برای مت طولانی اطمینان حاصل کنید.

ح-3. طراحی مخزن سوخت:

o اندازه باید برای حداقل یک شیفت کار کردن یا 1000 لیتر کافی باشد.

o برای تدارک حداقل 5% فضای گسترش، گلویی مناسب باید تعبیه شود.

o تهویه تنفس الزامی است.

o برای تمام اتصالات از مهر و موم لوله Loctite 557 استفاده کنید. از نوارهای تفلون استفاده نشود.

o خطوط مکش و برگشت باید حداقل به اندازه 300 میلی متر جدا از هم باشند.

o گالوانیزه کردن در مخزن سوخت توصیه نمی شود.

o ایجاد کردن سوراخ دست برای نظافت و صفحات فیلتر شبکه سیمی در نقاط فیلتر الزامی است.

ح-4. برای لوله کشی سوخت از مخزن سوخت تا موتور، باید از لوله CS بدون درز استفاده شود. شلنگ های انعطاف پذیر از مخزن سوخت تا موتور، باید اتصال نهایی بین لوله MS و موتور را انجام دهد (لوله های ERW مجاز نیستند).

ح-5. لوله های سوخت باید عاری از چکه کردن باشند. لوله های مسی قابل قبول نیستند، چراکه با دیزل واکنش می دهند.

ح-6. برای اطلاع از اندازه های خطوط سوخت برای لوله کشی کمتر از 10 متر به جدول (1) مراجعه کنید.

ح-7. موقعیت مخزن سوخت باید به گونه ای باشد که مانع از حرکت افراد یا تهویه هوا نشود.

ح-8. سیستم های واقع در محیط های بسته دارای تایید اعتبارند. تنها باید هوای خروجی خارج شود و تهویه مناسب صورت گیرد.

خ- سیستم خنک سازی:

سه نوع سیستم خنکسازی وجود دارد.

• رادیاتور با تحریک موتور در مدار اصلی.

• رادیاتور جدا در مدار اصلی.

• تبادلگر حرارتی صفحه ای (PHE) بارادیاتور مجزا در مدار ثانویه، و PHE با برج خنک¬سازی در مدار ثانویه

خ-1. رادیاتور با تحریک موتور در مدار اصلی:

سیستم ها معمولا برای دماهای محیطی تا 45 درجه طراحی میشوند.

برای آگاهی از خنکساز مورد استفاده در مدل های متنوع موتور، به جدول زیر مراجعه نمایید:

خ-2. رادیاتور مجزا در مدار اصلی:

برای این رادیاتور در مدار خنکسازی اولیه باید به نکات زیر توجه شود:

1. افت فشار مجاز موتور.

2. حداکثر ارتفاع مجاز رادیاتور با توجه به پایه موتور، 5 سانتیمتر است.

3. حداکثر فاصله مجاز رادیاتور جدا از موتور، 10 متر است.

4. قطر لوله آب خنک سازی باید با توجه به سرعت جریان خنک سازی و افت فشار در مدار لحاظ شود.

5. در حین انتخاب رادیاتور مجزا، ترکیب خنک ساز مانند EG Compleat 50:50 یا DCA@ با آب باید در نظر گرفته شود.

6. برای انتخاب رادیاتور مزا، باید دمای محیطی مکان لحاظ شود.

خ-3. مدار خنک سازی ثانویه:

برج خنک¬سازی در مدار ثانویه باید با توجه به پارامتر¬های زیر انتخاب شود:

• نرخ جریان آب.

• نمایه دما 28/32/42 درجه سانتیگراد.

• بار حرارتی.

توصیه های رایج در این خصوص در جدول زیر آمده است.

حداکثر ارتفاع مجاز برای نصب برج خنکسازی با توجه به پایه دستگاه، 10 متر است. مصرف آب خنک سازی برای برج خنک سازی معمولا 1.6 تا 2% از سرعت جریان آب است.

راهنمایی های رایج مربوط به رادیاتور:

o در حین انتخاب سر پمپ چرخش آب، ارتفاع رادیاتور مجزا را باید لحاظ نمود.

o موقعیت مناسب رادیاتور مجزا برای بهره برداری مؤثر از آن حیاتی است. در این مورد، خنک کننده همان هوای محیط است. پس برای داشتن حداکثر بهره، باید هوای آزاد در اطراف آن وجود داشته باشد. هوایی که به درون مکیده میشود، نباید دارای رسانای داغ خارجی مانند خروجی موتور یا خروجی کوره باشد.

o نباید هیچ مانعی در خروجی فن وجود داشته باشد که از آن هوای داغ به بیرون می رود (از جمله سقف).

o توصیه میشود که نصب رادیاتور مجزا در ارتفاع 1.2 متر در بالای سطح زمین باشد.

o در صورت نصب چند رادیاتور، فاصله بین آنها باید حداقل 2 متر باشد.

o در صورت انجام نصب بر روی بام، برای آگاهی از بار مجاز کف، مشخصات ساختمان را بررسی نمایید و با یک مهندس معماری یا عمران مشورت نمایید.

پمپ چرخش آب:

o پمپ چرخش آب باید در سطح رادیاتور مجزا نصب شود.

o این پمپ باید با قفل از نوع مکانیکی انتخاب گردد.

o نصب درجه های فشار و دما در ورودی و خروجی تبادلگر حرارتی برای داشتن ارتباطات آب خام اجباری میباشد.

o باید برای برج خنک سازی با شبکه به اندازه 1 mm، پیش از مکش پمپ چرخش آب خام، صافی از نوع سطلی (گلدانی) نصب شود. مکش پمپ چرخش آب خام

o باید برای رادیاتور مجزا با شبکه به اندازه 1 mm، پیش از مکش پمپ چرخش آب خام، صافی از نوع Y نصب شود.

o شیرهای غیر برگشتی باید در ورودی پمپ چرخش آب استفاده شود.

o پمپ چرخش آب باید برای مقادیر اضافی در چرخه، به صورت آماده به کار استفاده شود.

مفاصل انعطاف پذیر:

لوله های آب خام باید برای ایزوله کردن ارزش های موتور و اجتناب از فشار ناخواسته بر روی تبادلگر حرارتی و لوله کشی، توسط اتصالات و شلنگ های انعطاف پذیر به تبادلگر حرارتی موتور متصل شوند. طرح مربوط به این مورد را میتوان در شکل زیر مشاهده نمود:

لوازم و لوله ها:

لوله نوع B مدل MS ERW باید برای آب خام استفاده شود. در صورت استفاده از لوله های آهنی گالوانیزه باید آنها را در لبه ها با اتصالات مناسب حمایت کرد. جوشکاری باعث از بین رفتن خواص گالوانیزه می شود. قطر لوله باید با ملاحظه سرعت رایج آب که حدود 2 m/s است انتخاب شود.

برای ایزوله کردن موتور و رادیاتور مجزا باید شیرهای پروانه ای در هر دو طرف استفاده شوند تا در حین تعمیر و نگهداری ژنراتور یا رادیاتور مجزا، کل سیستم مجبور به داشتن زهکشی نشود.

خنک ساز سوخت:

برای دستگاه های QSK50/60/78، باید برای خنک سازی سوخت،از خنک ساز سوخت مجزا استفاده شود. محدودیت های سیستم سوخت باید در حین نصب خنک ساز سوخت در سیستم خنک سازی مجزا لحاظ شود. شلنگ انعطاف پذیر باید در اتصالات ورودی و خروجی موتور تعبیه شود.